Saint-Laurent w wieku 17 lat z teczką własnych rysunków przybył do Paryża. Pierwszym sukcesem stało się zwycięstwo w konkursie na projekt sukienki koktajlowej, organizowany przez firmę Woolmark. Spotkanie z Diorem zaaranżowane zostało przez redaktora naczelnego Vogue'a. Po ledwie 15 minutach rozmowy Christian Dior zatrudnił młodego Saint-Laurenta na stanowisku głównego projektanta. Po śmierci Diora w 1957 YSL stanął na czele domu mody Dior i uratował go od bankructwa.

W samym środku sukcesów przyszło powołanie do wojska w związku z wojną francusko-algierską. Saint-Laurent doznał głębokiego załamania nerwowego po brutalnym odrzuceniu przez współtowarzyszy-żołnierzy z powodu swojej orientacji homoseksualnej. Trafił do szpitala psychiatrycznego gdzie przechodził nieskuteczną terapię elektrowstrząsową mającą na celu jego "konwersję" w heteroseksualistę.

Saint-Laurent gdy wyszedł z załamania nerwowego, odszedł z domu Diora i założył własny dom przy pomocy finansowej swego partnera w życiu i w interesach Pierre'a Bergé. Od tamtej chwili był to uznany przez nich podział ról, Yves projektował, Pierre zajmował się stroną finansowo-organizacyjną. Lata 60. i 70. to największe triumfy i przełomowe kolekcje. YSL wypromował wygląd bitników w modzie - skórzane krótkie kurtki, wysokie buty. Wprowadził modę na tweedowe marynarki, wreszcie w 1966 ubrał kobietę w smoking, dotąd zarezerwowany dla mężczyzn. YSL był projektantem swojej epoki, w której kobiety podejmowały "męskie" zawody i w której młodzież tworzyła kontrkulturę wobec świata dorosłych i stawiała się wobec niego w opozycji także poprzez odmienne ubrania.

Yves Saint Laurent odszedł na emeryturę w styczniu 2002, w czterdziestolecie rozpoczęcia swojej kariery.

W 1993 dom mody YSL sprzedano farmaceutycznemu Sanofi za 600 mln $. W 1999 grupa Gucci, cześć grupy PPR (Pinault-Printemps-Redoute), którą kieruje francuski przemysłowiec François Pinault, odkupiła markę YSL. Do 2004 projektantem odzieży pod marką YSL był Amerykanin Tom Ford, a po 2004 Włoch Stefano Pilati.